Home » Kunst & Cultuur

Categorie: Kunst & Cultuur

Kunst, dat wat ons leven verrijkt en ons inspireert, speelt ook in ons leven een grote rol. In deze categorie vindt je recensies, recepten en nog veel meer.

Ouderschap met een visuele beperking

Slechtziend en mama? Ja, dat kan!

Even voorstellen, Ik ben Yvonne, 32 jaar, ik ben getrouwd met Nick en wij zijn de trotse ouders van Roan. Ik heb de oogziekte Retinitis Pigmentosa. Hierdoor zie ik met rechts alleen licht en donker. Met links zie ik nog vijf procent in een koker van vijf graden, ik kijk als het ware door een rietje. Daarnaast ben ik nachtblind en heb ik snel last van fel licht. Nick en Roan zien gewoon goed. Ik ben gevraagd om een blog te schrijven over het ouderschap met een visuele beperking. Er bestaan namelijk heel veel misverstanden en vooroordelen over.

Kinderwens

Nick en ik waren het snel eens, wij wilden heel graag een kindje. Gelukkig was de kans dat Roan RP zou krijgen zeer klein, dus toen ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen had waren we dolblij.

Vooroordelen

Tijdens de zwangerschap kreeg ik er al mee te maken, mensen die het niet vonden kunnen dat ik een kind zou krijgen. Ik zou niet voor hem kunnen zorgen, het zal wel een ongelukje zijn, je man moet straks alles doen. Dit zijn maar een paar voorbeelden van wat ik heb gehoord. Het ergste vond ik dat iemand zei dat het jammer was dat ik al zo lang zwanger was, want dan kon ik het niet meer laten weghalen.

Roan

Foto van Yvonne met Roan

Op 15 november 2018 na een zwangerschap van 38 weken werd, met een hele snelle bevalling Roan geboren. Hij is perfect, maar dat vind elke ouder van zijn kind. Inmiddels is Roan 21 maanden oud. Hij is een vrolijke, ondernemende dreumes en soms wat eigenwijs, wat hij uiteraard van Nick heeft. Tot nu toe vind ik het super leuk om mama te zijn. Natuurlijk heb ik wel wat uitdagingen gehad, maar daar heb ik steeds een oplossing voor gevonden. Ik kan gewoon volledig voor hem zorgen.

Tips

Tot nu toe heb ik overal een oplossing voor gevonden. Zo neem ik Roan mee in de draagzak of voor kortere stukjes krijgt hij zijn knuffeltuigje om, zodat hij zelf kan lopen. Zorg ervoor dat je een paar mensen in je omgeving hebt waar je op terug kan vallen. Trek je niet teveel aan van wat mensen zeggen. Er is een Facebook groep voor slechtziende en blinde ouders: VIP ouders

Mijn belevenissen volgen?

Wil je mijn belevenissen als slechtziende mama volgen? Je kunt mij op Facebook en Instagram vinden als Mijn Blinde Leven.

Dit artikel werd geschreven door Yvonne Bleijenberg – Stip

Foto van Annemarieke en paard Lex bij de para-dressuur clinic van bonscoach Joyce

Para-dressuur, een gevoelssport

Het enige dat ik kan en mag besturen

Zeer regelmatig krijg ik te horen: wat knap dat je kunt paardrijden terwijl je blind bent! Dan weet ik nooit zo goed wat ik moet zeggen. Voor mij is het vanzelfsprekend: ik doe het al 15 jaar met veel plezier. Ik heb een aangeboren visuele beperking. Momenteel zie ik nog 0,01%, licht, donker en contouren. Bij paardrijden hoef ik mijn zicht nauwelijks te gebruiken: ik kan voelen wat het paard onder mij doet en welk been hij op welk moment optilt of neerzet. Ik kan het ritme voelen en mee bewegen met het ritme. Een veel voorkomende vraag van instructeurs is ook: voel je het verschil?

Para-dressuur

Het enige lastige is dat ik niet kan zien waar we heen rijden. Dit is van belang bij dressuur, waarbij wordt verwacht dat er rechte lijnen gereden worden op de letter. Vroeger kon ik de letters nog een klein beetje waarnemen, maar tegenwoordig is hier geen sprake meer van. Vorig jaar besefte ik dat ik toch echt hulpmiddelen nodig zal hebben als ik verder wil in de wedstrijdsport. Ik heb mij verdiept in de wereld van de para-dressuur waar ik tot dan nog zeer weinig vanaf wist. Ik kwam te weten dat ik mij kon laten keuren bij een oogarts. Aan de hand van de expertise van de oogarts werd bepaald welke hulpmiddelen ik mag gebruiken tijdens wedstrijden en in welke grade ik ingedeeld zal worden. Dit werd bepaald door NOC*NSF en de Koninklijke Nederlandse Hippysche Sportfederatie. Ik kon snel terecht bij de oogarts van Bartiméus en het traject verliep vlot.

Ik heb, zoals dat heet, een dispensatiepas ontvangen waar op staat dat ik gebruik mag maken van ‘callers’, één of meerdere personen die in de rijbak staan een de letters opnoemen waar ik langs rijd. Zo kan ik horen waar ik ben en waar ik heen ga.

De para-dressuur bestaat uit vijf grades, dit houd in dat de ernst van de beperking bepaald in welke grade je wordt ingedeeld. Grade één is zeer ernstig beperkt en grade vijf lichtbeperkt. De proeven van grade één zijn veel lichter dan die van grade vijf. Tot mijn verbazing werd ik ingedeeld in grade vijf, blindheid wordt dus als lichte beperking gezien.

Hulpmiddelen

Er is een stichting genaamd DVB Foundation, bestaande uit een netwerk van sponsoren die ruiters met een beperking een warm hart toedragen. Zij sponsoren hulpmiddelen en lessen voor ruiters met een beperking, bijvoorbeeld een aangepast zadel. Ik heb tien paardrijlessen gesponsord gekregen van een  gerenomeerd instructeur. Hier ben ik zeer dankbaar voor.

Eigen paard

Na lang sparen heb ik eind 2019 een eigen paard gekocht. Natuurlijk had ik alles geregeld wat bij een eigen paard komt kijken. Een stal waar hij zal komen te staan enzovoort. Ik heb voor een pensionstal gekozen waar de stal uitgemest wordt en de paarden gevoert worden. Niet omdat ik lui ben, maar een stal uitmesten is praktisch niet te doen voor mij. Op de tast mestballen opsporen, nee bedankt!

Het gaat erg goed met mijn paard Lex en met onze samenwerking. In het begin was het erg wennen. Lex had nog nooit een zeer slechtziende op zijn rug gehad. Ik geloof dat paarden wel merken dat er iets aan de hand is, maar hoe of wat is moeilijk te begrijpen voor hen.

Mooiste ervaring

In augustus heb ik deel genomen aan een clinnic die gegeven werd door de Nederlandse bonscoach van de para-dressuur, Joyce Heuitink. Op een prachtige accomodatie hebben Lex en ik een introductieproef gereden. Deze werd beoordeeld door Joyce Heuitink waarna ik nog les kreeg van haar. Dit was een zeer leerzame ervaring. Lex en ik gaan nog veel oefenen en verbeteren. Mijn droom is om met de Nederlandse kampioenschappen mee te doen, maar plezier is het aller belangrijkste. Aan plezier ontbreekt het niet, iedere dag ga ik met een grote smile op mijn gezicht naar Lex toe. Rijdend op Lex ben ik even onbeperkt.

Dit artikel werd geschreven door Annemarieke van Bloois

Omslagfoto perfect match

Boekrecensie: Perfect Match, door Patricia Snel

Ik vind met deze temperatuur niets zo heerlijk als aan de rand van ons kleine zwembad in de tuin te genieten van een boek. Daarom speciaal voor deze warme dagen een nieuwe suggestie voor je: de meeslepende, korte thriller Perfect Match, geschreven door Patricia Snel. Dit boek is net als alle Storytel-originals zowel te lezen als e-book als te luisteren, waarbij het wordt voorgelezen door Peggy Vrijens.

Algemene gegevens van Perfect Match

Verschenen: 11 november 2016
Formaat: e-book en audioboek
Aantal afleveringen: 7
Genre: thriller
Mijn beoordeling: 3 sterren

Het verhaal

Het leven van de 34-jarige Isa is leuk, maar voor haar gevoel nog niet helemaal compleet. Wat ze mist is een leuke man om haar dagen mee te delen. Ook zou ze dol graag in de toekomst een kindje willen. Haar beste vriendin raadt haar Perfect Match aan, een datingsite die serieuzer is dan Tinder en waar volgens haar echt leuke mannen op staan. Isa, die niet zo van het online daten is, besluit de gok te wagen en komt na een iets te enthousiaste Italiaan in contact met de Zweedse Nils. Ze voelt vrijwel meteen een klik met hem en na de eerste date is ze er alleen maar meer van overtuigd dat hij haar perfecte match is. Echter, na een paar weken neemt hun prille relatie een duistere en drastische wending.

Over de voorlezer

Peggy Vrijens leest de audioversie van Perfect Match voor, wat ze echt geweldig doet. Zij behoort sowieso tot de top 5 van mijn favoriete Nederlandse stemacteurs. Haar stem is mooi, erg prettig om naar te luisteren en ze leest met precies de goede dosis emotie voor. Peggy is geboren op 28 oktober 1976 en is behalve een bekend actrice met rollen in Costa, Het huis Anubis en de vijf van het magische zwaard, De mannen van dokter Anne en Julia’s Tango, ook in verschillende jeugdseries zoals Winx Club en Generator Rex als stemactrice te horen.

Mijn mening over het boek

Perfect Match is een boek dat je, omdat het vrij kort is, zo uit hebt. Het begint al heel spannend, er is Isa iets overkomen, maar wat weet je als lezer nog niet. Daar kom je gaandeweg het verhaal achter, maar daardoor zit je er wel meteen middenin. Het einde is behoorlijk huiveringwekkend, maar daar zal ik verder geen uitspraken over doen. Ik raad het je ten zeerste aan om zelf dit verhaal te ontdekken als een lekker leestussendoortje.

Flexitariër - foto van een bord met groenten

De week van een flexitariër

Als ik mensen vertel over mijn eetgewoonte, krijg ik vaak de meest bizarre, beledigende termen naar mijn hoofd geslingerd. De mooiste, meest terugkerende zijn: fakitariër, vage terriër, gelegenheidsvegetariër, nep vegetariër en parttime vegetariër. Ik moet toegeven dat ik die laatste niet eens zo slecht vind en deze zelf ook regelmatig bezig. De officiële term is echter: flexitariër. Ik leg jullie met plezier uit wat dit begrip inhoudt en wat me hiertoe gedreven heeft. Als je dit artikel hebt gelezen, mag je wat mij betreft naar hartenlust de naam eraan geven die je erbij vindt passen.

Wat houdt flexitariër zijn in?

Het woord zegt het eigenlijk al, je eet minder vlees en gaat bewust om met je vleesconsumptie, maar hier ben je wel flexibel in. Het staat je als flexitariër dus vrij om zelf ‘regels’ op te stellen omtrent je vleesconsumptie. Hierbij geldt wel dat je minstens één dag per week vegetarisch eet, een vegadag of vleesloze dag zoals ik deze noem, voor je jezelf flexitariër kunt noemen. De regels die ik voor mezelf heb gesteld zijn: ik eet drie dagen per week vegetarisch. Strikt genomen twee dagen vegetarisch en één dag pescotarisch, dan mag ik van mezelf wel vis eten. Ik hoop dit later, als ik volledig op mezelf woon en iedere dag zelf bepaal wat ik eet, uit te breiden naar vier dagen vegetarisch en één dag pescotarisch.

Verschillende termen

Als ik het met mensen heb over bewust vlees eten en de diëten die daarbij horen, worden sommige termen weleens door elkaar gebruikt. Daarom hier een kort lijstje met de juiste termen bij de juiste betekenis:

  • Vegetariër: iemand die geen vlees of vis eet;
  • Veganist: iemand die helemaal geen dierlijke producten eet of drinkt, dus ook geen kaas, eieren of melk;
  • Flexitariër: wat ik dus ben, iemand die bewust minder vlees eet;
  • Pescotariër: iemand die geen vlees eet, maar wel vis.

Bij alle eetgewoonten heb je natuurlijk verschillende gradaties. Er zijn vegetariërs die ook dierlijke vetten mijden en geen vleesvervangers willen eten die bereid zijn in dezelfde pan als echt vlees, en vegetariërs die daar minder moeilijk over doen. Flexitariërs kunnen ook veganistische dagen hebben… tja, het is natuurlijk een vrij land, dus hoe je het voor jezelf invult is aan jou.

Waarom zou je jezelf dit aandoen?

Een vraag die ik van menig vleesverslinder voor mijn kiezen krijg. De meest voor de hand liggende reden, dat het vreselijk is voor de ontelbare dieren die jaarlijks worden geslacht voor ons genot, speelt zeker een rol. Maar voor mij is de voornaamste reden, waardoor ik heb besloten te minderen met vlees, toch omdat het beter is voor je gezondheid om af en toe een dagje geen vlees te eten. Ik ken genoeg mensen die hier geen (gehakt)bal van geloven, of liever gezegd dit niet willen geloven. Mensen die denken dat ze een dag zonder vlees nauwelijks zullen overleven. Ik zuig dit echter niet uit mijn duim, lees dit artikel maar eens over de gevolgen voor je lichaam als je stopt met vlees eten. Daarnaast is minder vlees eten ook goed voor het klimaat, minder CO2-uitstoot door de bio-industrie. Helaas is mijn ervaring dat lang niet iedereen dat iets uitmaakt. Verbeter de wereld, begin bij jezelf gaat niet voor hen op. Waarom zou je een wereld willen verbeteren waar je maar zo’n tachtig jaar op doorbrengt? Voor de volgende generatie? Who cares, ik wil geen kinderen.

Waarom dan geen fulltime vegetariër?

Als ik het allemaal zo goed denk te weten, waarom ben ik dan geen fulltime vegetariër? Ik merk dat ik soms niet serieus wordt genomen als ik vraag of ik iets zonder vlees mag, bijvoorbeeld als ik op bezoek ben. Ik eis echt geen dure vleesvervangers van mensen, een gerecht waar voor mij geen vlees in zit is wat mij betreft prima. Het punt is dat mensen het niet begrijpen, omdat ik een dag later vrolijk een broodje hamburger naar binnen schuif. Die verwarring begrijp ik, heus. Ik ben wat dat betreft gewoon een zwakkeling die vlees nauwelijks kan weerstaan. Wat heeft het dan voor nut om vleesloze dagen te hebben? Nou, ik geloof dat alle kleine beetjes helpen. Daarbij is het, zoals ik eerder al noemde, goed voor je gezondheid. Ik eet vier dagen per week vlees en krijg dus nog voldoende protaïnen en vitamine B12 binnen, waardoor ik minder hoef terug te vallen op soms schandelijk dure vleesvervangers. Maar goed, ik geloof dus in het motto alle kleine beetjes helpen. Vlees volledig laten staan vinden veel meer mensen moeilijk. Die schrikken terug van het idee om volledig vegetarisch te worden, want je moet altijd rekening houden met wat je eet, creatieve oplossingen verzinnen om vlees te vervangen en anders vleesvervangers kopen die veel duurder zijn dan kiloknallers. Maar stel nou dat driekwart van de mensen erin zou slagen om het vlees minstens drie dagen per week te laten voor wat het is, zou dat echt totaal geen effect hebben? Zou dat echt niet opwegen tegen die kwart van de bevolking (ruwweg, ik heb de cijfers hier niet) die het vlees volledig laten staan? Ik geloof dat wat ik en de andere flexitariërs doen zeker wel effect heeft, niet alleen voor wereldverbetering, maar ook voor onze gezondheid. En ja, het raakt me dus best wel dat mensen er zo laconiek over denken en niet zien waarom ze er rekening mee moeten houden, gezien ik een ‘nep vegetariër’ ben.

Omslag Graviton Marja West

Boekrecensie: Graviton, door Marja West

Nadert jouw vakantie ook met rasse schreden en ben je nog opzoek naar een leuk boek om deze vrije dagen mee door te komen? Als je abonnee bent van Storytel, lees dan vooral verder, want ik heb een zinderende suggestie voor je. Graviton, geschreven door Marja West, is een meeslepende Storytel-original die zich afspeelt in een Frans bergdorpje. Het verhaal bevat bovennatuurlijke elementen, die op een realistische wijze in het leven van de hoofdpersonen verweven worden.

Algemene gegevens van Graviton

Verschenen: 22 januari 2018
Formaat: e-book en audioboek
Aantal afleveringen: 30
Genre: spanning, bovennatuurlijk
Mijn beoordeling: 4 sterren

Het verhaal

Tijdens een routinetest met een deeltjesversneller in Zwitserland, gaat er iets mis. Dit heeft grote gevolgen voor de bewoners van Charroux, een naburig dorpje vlak over de grens met Frankrijk. Er breekt een hevige storm los boven Charroux die het als een bezetene laat bliksemen. Als de storm voorbij is en het dorp weer opgelucht adem kan halen, blijkt dat slechts het begin van een reeks bizarre, niet te bevatten gebeurtenissen.

Over de voorlezer

De luisterboekversie van Graviton wordt ingelezen door Kevin Hassing, een Nederlands stemacteur die meerdere luisterboeken heeft voorgelezen. Ook spreekt hij verschillende rollen in in Nederlandse nasynchronisaties van jeugd- en animatieseries, zoals: Spencer uit iCarly, Smokescreen uit Transformers: Prime, en verscheidene terugkerende gastrollen in Disney-series als Lab Rats en Mighty Med. Hij heeft een warme stem die prettig is om naar te luisteren en die goed bij het verhaal past. Wel vond ik het jammer dat het verhaal niet door meerdere personen werd voorgelezen. Graviton wordt namelijk verteld vanuit het perspectief van drie personages: de tiener Lars, de hoteleigenares Mila en schoolhoofd Adam. Het was leuk geweest als deze rollen door verschillende voorlezers vertolkt werden, wat Storytel vaker doet met zijn originals.

Mijn mening over het boek

Ik heb Graviton erg snel uitgelezen, omdat het verhaal me behoorlijk in zijn greep hield. Naast dat het een bovennatuurlijk, sci-fi-achtig verhaal is waar ik wel van houd, bevat het ook de intrigerende kenmerken van een sociale roman, omdat het boek zich afspeelt in een dorpje waar raadselachtige dingen gebeuren en de inwoners op een gegeven moment geïsoleerd raken van de buitenwereld. Marja West geeft mooi weer wat er met mensen gebeurt als ze door angst en isolatie geteisterd worden. Dus ook als je niet van bovennatuurlijke fenomenen houdt, maar wel dol bent op sociaal-psychologische romans, is dit boek aan te raden.

Het verhaal kabbelt rustig voort, maar de doorlopende spanning en plotselinge, bizarre gebeurtenissen houden je bij de les. Je zult je aan sommige personages gaan hechten en anderen verafschuwen. Kortom: het is wat mij betreft een heerlijk boek om je vrije tijd mee door te komen.

De stem van de stad: het leven van een opkomend beiaardier

Het is twaalf uur ’s middags. Je loopt door het centrum van de stad. De lucht is vervuld van verschillende geluiden: pratende mensen, de bel van een tram, en Plotseling komen daar klinkende klokken bij. Misschien let je er niet op. Leuk, zo’n geautomatiseerd klokkenspel. Dit is soms waar, maar wist je dat het soms ook een echt persoon is, de beiaardier genaamd, die letterlijk en figuurlijk inspeelt op het moment? Die het carillon bedient en de stad van een extra dimensie van geluid voorziet?

Hoe word je beiaardier?

Toen ik een jaar of drie was hoorde ik een klokkenspel in Doorn. Ik begon me af te vragen hoe dat werkte en toen ik jaren later mijn eerste laptop kreeg, zocht ik het internet af naar het antwoord op die vraag en ontdekte ik dat het instrument de beiaard heet en degene die het bespeelt, de beiaardier. Na wat contact zoeken met verschillende beiaardiers mocht ik zelf een keer op de beiaard spelen om uit te proberen hoe het was. In de video hieronder zie je mijn eerste keer op de beiaard.

Dit sprak me zo aan, dat ik na een aantal jaar de beiaardopleiding in Amersfoort ben gaan doen. Na twee jaar ben ik overgestapt naar een opleiding in Meggelen (België), waar ik nog steeds met veel plezier studeer. Mijn droom is om een leuke, klankrijke carrière op te bouwen. Af en toe geef ik al beiaardconcerten door het land, maar ik hoop hier mijn werk van te kunnen maken.

Hoe hoor je het verschil?

Wanneer je over straat loopt en kerkklokken weer hoort luiden, hoe kun je dan weten of een mens het carillon bespeelt of het gewoon een automaat is? Simpel, een beiaardier legt veel nuance in zijn spel, met soms zachte, soms harde tonen tussendoor. Ook wordt er vaak ingespeeld op de actualiteit, terwijl een automaat vaak dezelfde deuntjes speelt en dat allemaal op hetzelfde volume.

Bekijk ook deze video waarin ik wat meer over mezelf vertel en over wat me drijft.

Dit artikel werd geschreven door Robert Hutten

Voorkom de ‘blind selfie’ met SelfieX

Blind selfie

Ze zijn niet meer weg te denken uit de wereld der social media, de selfies. Op de gemiddelde Facebooktijdlijn kom je ze regelmatig tegen. Vaak op leuke locaties, met familie of vrienden. Maar hoe is dat als je blind of zeer slechtziend bent en deze selfies ook zelf graag zou willen maken?

Selfie zonder zicht, het kan, maar…

Ongeveer vier jaar geleden ben ik begonnen met selfies maken met mijn iPhone. Ik zei tegen mijn vrienden dat ik met de tijd mee wilde gaan, maar stiekem wilde ik gewoon meer likes bij mijn berichten op Facebook. Ik had toen een app waarmee ik een foto kon maken en die vertelde me door middel van gesproken tekst zo goed en zo kwaad als dat ging wat er op de foto’s te zien was. Het werd niet altijd even gedetailleerd beschreven, waardoor ik geheel zonder het zelf te willen de scheve selfie op Facebook introduceerde. Toen ik ook eet/drinkfoto’s ging maken, kwamen daar ook nog de halve hamburger en de cocktail plus hoofd van degene tegenover mij erbij. En wat dacht je van dierenfoto’s? De kat met maar een oor en de halve hond waren een groot succes. Maar goed, een gewone, leuke, goed gelukte foto liet nog even op zich wachten.

Betere app

Dit veranderde min of meer toen de app Seeing AI in de App Store verscheen. Deze app is gemaakt door Microsoft en een ware must-have als je het mij vraagt. Alleen vind ik de naam wel lichtelijk om te huilen. Seeing AI kan niet alleen hetgeen er op een foto te zien is omschrijven, maar ook het herkennen van personen, tekst, zowel handgeschreven als drukletters en zelfs QR-codes van producten behoord tot de mogelijkheden. Ook kan de app licht detecteren en met een pieptoon aangeven hoe fel het licht is. Hoe feller het licht, hoe hoger de toon. Maar vooral het herkennen van personen sprak me wel aan en dus gebruikte ik deze app voortaan voor het maken van selfies. Toch was het nog steeds wel te zien dat het blind selfies waren, al waren ze niet meer zo scheef als eerst. Ook duurde het nog best lang om een leuke selfie te krijgen, soms wel een minuut of tien, waardoor eigenlijk het hele spontane van zo’n foto weg is.

SelfieX

Ongeveer een maand geleden vertelde een vriendin mij over de app SelfieX, die geheel uit zichzelf selfies maakt zonder dat je er iets voor hoeft te zien. Net als bij de hier bovengenoemde apps wordt er gebruik gemaakt van gesproken tekst. Het verschil is wel dat deze app aanwijzingen geeft om de camera van je iPhone zo goed mogelijk op je gezicht te richten. De aanwijzingen worden in de meeste gevallen gegeven door een Engelse stem en luiden hoofdzakelijk: left. right, up en down. Als je gezicht goed in beeld is, wordt er: “Say cheese!,” gezegd en vervolgens maakt SelfieX zelf een foto en slaat deze automatisch op in de fotobibliotheek op je smartphone. En wonder boven wonder, deze selfies zijn nog goed gelukt ook, dus is het voor mij tijd om nu officieel afscheid te nemen van de blind selfie.

Nog twee selfietips met en zonder SelfieX

Tip 1:

Voor een goede selfie met SelfieX kan je het beste de voorcamera gebruiken en de flits op automatisch zetten.

Tip 2:

Tegenwoordig heeft Voice-over, Apple’s eigen spraakprogramma, een functie die je in de standaard camera-app kan vertellen of je gezicht al dan niet in beeld is. Dit werkt op zich ook vrij goed, maar je moet wel net als bij Seeing AI zelf op de knop drukken om een foto te maken En dan krijg je misschien alsnog een blind selfie, doordat je per ongeluk je iPhone iets scheef houdt. Maar ach, krijgt de blind selfie misschien toch nog een tweede leven.

Downloads

Zowel SelfieX als Seeing AI zijn gratis te downloaden in Apple’s App Store. En lees je dit artikel op je iPhone, hoef je alleen maar op onderstaande links te klikken om deze apps te downloaden.

Download SelfieX Download Seeing a I

Overige foto’s

Maar hoe zit het dan met de halve hamburgers, de cocktails plus hoofd, de één-orige katten en de halve honden? Tja, ik denk dat we daar voorlopig nog geen afscheid van gaan nemen, al geloof ik wel dat er over een paar jaar ook zonder zicht ook goede eet, drink en dieren foto’s gemaakt kunnen worden, want technologie staat nooit stil.

Foto van de wraptaart

De wraptaart: een bijzonder gerechtje

“Wat eten we vanavond?”, vroeg ik aan mijn moeder terwijl ik op de bank plofte na een lange schooldag.
“Wraptaart”, zei mijn moeder. Eerst dacht ik dat ze een grapje maakte. Wraptaart, ja hoor. En hoe moest die er uitzien dan? Een taartbodem van wraps, met daar bovenop een smakelijk mengsel van fruit en slagroom of zoiets? Nou lekker hoor, jammie jammie. Gelukkig kwam ik er al snel achter dat het totaal niet leek op wat ik dacht. Als ik een gerecht moet noemen waar het nog het meest op lijkt, denk ik dat het wel iets weg heeft van lasagne, maar dan in een taartvorm.

Inmiddels zijn we vijf jaar verder en is het recept erg populair bij familie en vrienden. Volgens mijn moeder is het een makkelijk, lekker en gezond gerecht en ik geef haar daar helemaal gelijk in. Zelf heb ik de wraptaart nog niet gemaakt, omdat mijn kookkunst nog niet echt verder komt dan het rullen van gehakt, het koken van pasta/rijst en het snijden van groenten. Maar ach, gewoon door oefenen, dan komt die wraptaart van zelf wel een keer op tafel.

Benieuwd geworden naar de smaak van deze lekkere hartige taart? Hieronder het recept.

Recept Wraptaart

Wat heb je nodig:

Een Pond gehakt, vijf a zes tortila wraps ongeveer zo groot als een appeltaart vorm, een zakje geraspte kaas, een blikje tomatenpuree, twee tomaten, een macaronigroenten pakket, een bakje philadelphia roomkaas of ander merk, zout en peper en een klein beetje sambal

1. Snijd de tomaten in blokjes en zet deze alvast klaar.

2. Rul het gehakt en doe de tomatenpuree, zout, peper en sambal er bij.

3. Vervolgens doe je het macaronipakket en de in blokjes gesneden tomaten erbij.

4. Smeer de eerste wrap in met roomkaas en leg deze in de appeltaart vorm.

5. Doe twee scheppen van het mengsel uit de pan er op, dan de geraspte kaas er over. Dit herhaal je tot je vijf a zes wraps met het mengsel op elkaar hebt liggen.

6. Doe als laatste iets meer geraspte kaas op de bovenste wrap.

7. Zet de taart twintig minuten op 220 graden in de oven.

8. De taart kan daarna zowel warm als koud gegeten worden.

Eet smakelijk!