Home » De stem van de stad: het leven van een opkomend beiaardier

De stem van de stad: het leven van een opkomend beiaardier

Het is twaalf uur ’s middags. Je loopt door het centrum van de stad. De lucht is vervuld van verschillende geluiden: pratende mensen, de bel van een tram, en Plotseling komen daar klinkende klokken bij. Misschien let je er niet op. Leuk, zo’n geautomatiseerd klokkenspel. Dit is soms waar, maar wist je dat het soms ook een echt persoon is, de beiaardier genaamd, die letterlijk en figuurlijk inspeelt op het moment? Die het carillon bedient en de stad van een extra dimensie van geluid voorziet?

Hoe word je beiaardier?

Toen ik een jaar of drie was hoorde ik een klokkenspel in Doorn. Ik begon me af te vragen hoe dat werkte en toen ik jaren later mijn eerste laptop kreeg, zocht ik het internet af naar het antwoord op die vraag en ontdekte ik dat het instrument de beiaard heet en degene die het bespeelt, de beiaardier. Na wat contact zoeken met verschillende beiaardiers mocht ik zelf een keer op de beiaard spelen om uit te proberen hoe het was. In de video hieronder zie je mijn eerste keer op de beiaard.

Dit sprak me zo aan, dat ik na een aantal jaar de beiaardopleiding in Amersfoort ben gaan doen. Na twee jaar ben ik overgestapt naar een opleiding in Meggelen (België), waar ik nog steeds met veel plezier studeer. Mijn droom is om een leuke, klankrijke carrière op te bouwen. Af en toe geef ik al beiaardconcerten door het land, maar ik hoop hier mijn werk van te kunnen maken.

Hoe hoor je het verschil?

Wanneer je over straat loopt en kerkklokken weer hoort luiden, hoe kun je dan weten of een mens het carillon bespeelt of het gewoon een automaat is? Simpel, een beiaardier legt veel nuance in zijn spel, met soms zachte, soms harde tonen tussendoor. Ook wordt er vaak ingespeeld op de actualiteit, terwijl een automaat vaak dezelfde deuntjes speelt en dat allemaal op hetzelfde volume.

Bekijk ook deze video waarin ik wat meer over mezelf vertel en over wat me drijft.

Dit artikel werd geschreven door Robert Hutten