Home » koken

Tag: koken

Flexitariër - foto van een bord met groenten

De week van een flexitariër

Als ik mensen vertel over mijn eetgewoonte, krijg ik vaak de meest bizarre, beledigende termen naar mijn hoofd geslingerd. De mooiste, meest terugkerende zijn: fakitariër, vage terriër, gelegenheidsvegetariër, nep vegetariër en parttime vegetariër. Ik moet toegeven dat ik die laatste niet eens zo slecht vind en deze zelf ook regelmatig bezig. De officiële term is echter: flexitariër. Ik leg jullie met plezier uit wat dit begrip inhoudt en wat me hiertoe gedreven heeft. Als je dit artikel hebt gelezen, mag je wat mij betreft naar hartenlust de naam eraan geven die je erbij vindt passen.

Wat houdt flexitariër zijn in?

Het woord zegt het eigenlijk al, je eet minder vlees en gaat bewust om met je vleesconsumptie, maar hier ben je wel flexibel in. Het staat je als flexitariër dus vrij om zelf ‘regels’ op te stellen omtrent je vleesconsumptie. Hierbij geldt wel dat je minstens één dag per week vegetarisch eet, een vegadag of vleesloze dag zoals ik deze noem, voor je jezelf flexitariër kunt noemen. De regels die ik voor mezelf heb gesteld zijn: ik eet drie dagen per week vegetarisch. Strikt genomen twee dagen vegetarisch en één dag pescotarisch, dan mag ik van mezelf wel vis eten. Ik hoop dit later, als ik volledig op mezelf woon en iedere dag zelf bepaal wat ik eet, uit te breiden naar vier dagen vegetarisch en één dag pescotarisch.

Verschillende termen

Als ik het met mensen heb over bewust vlees eten en de diëten die daarbij horen, worden sommige termen weleens door elkaar gebruikt. Daarom hier een kort lijstje met de juiste termen bij de juiste betekenis:

  • Vegetariër: iemand die geen vlees of vis eet;
  • Veganist: iemand die helemaal geen dierlijke producten eet of drinkt, dus ook geen kaas, eieren of melk;
  • Flexitariër: wat ik dus ben, iemand die bewust minder vlees eet;
  • Pescotariër: iemand die geen vlees eet, maar wel vis.

Bij alle eetgewoonten heb je natuurlijk verschillende gradaties. Er zijn vegetariërs die ook dierlijke vetten mijden en geen vleesvervangers willen eten die bereid zijn in dezelfde pan als echt vlees, en vegetariërs die daar minder moeilijk over doen. Flexitariërs kunnen ook veganistische dagen hebben… tja, het is natuurlijk een vrij land, dus hoe je het voor jezelf invult is aan jou.

Waarom zou je jezelf dit aandoen?

Een vraag die ik van menig vleesverslinder voor mijn kiezen krijg. De meest voor de hand liggende reden, dat het vreselijk is voor de ontelbare dieren die jaarlijks worden geslacht voor ons genot, speelt zeker een rol. Maar voor mij is de voornaamste reden, waardoor ik heb besloten te minderen met vlees, toch omdat het beter is voor je gezondheid om af en toe een dagje geen vlees te eten. Ik ken genoeg mensen die hier geen (gehakt)bal van geloven, of liever gezegd dit niet willen geloven. Mensen die denken dat ze een dag zonder vlees nauwelijks zullen overleven. Ik zuig dit echter niet uit mijn duim, lees dit artikel maar eens over de gevolgen voor je lichaam als je stopt met vlees eten. Daarnaast is minder vlees eten ook goed voor het klimaat, minder CO2-uitstoot door de bio-industrie. Helaas is mijn ervaring dat lang niet iedereen dat iets uitmaakt. Verbeter de wereld, begin bij jezelf gaat niet voor hen op. Waarom zou je een wereld willen verbeteren waar je maar zo’n tachtig jaar op doorbrengt? Voor de volgende generatie? Who cares, ik wil geen kinderen.

Waarom dan geen fulltime vegetariër?

Als ik het allemaal zo goed denk te weten, waarom ben ik dan geen fulltime vegetariër? Ik merk dat ik soms niet serieus wordt genomen als ik vraag of ik iets zonder vlees mag, bijvoorbeeld als ik op bezoek ben. Ik eis echt geen dure vleesvervangers van mensen, een gerecht waar voor mij geen vlees in zit is wat mij betreft prima. Het punt is dat mensen het niet begrijpen, omdat ik een dag later vrolijk een broodje hamburger naar binnen schuif. Die verwarring begrijp ik, heus. Ik ben wat dat betreft gewoon een zwakkeling die vlees nauwelijks kan weerstaan. Wat heeft het dan voor nut om vleesloze dagen te hebben? Nou, ik geloof dat alle kleine beetjes helpen. Daarbij is het, zoals ik eerder al noemde, goed voor je gezondheid. Ik eet vier dagen per week vlees en krijg dus nog voldoende protaïnen en vitamine B12 binnen, waardoor ik minder hoef terug te vallen op soms schandelijk dure vleesvervangers. Maar goed, ik geloof dus in het motto alle kleine beetjes helpen. Vlees volledig laten staan vinden veel meer mensen moeilijk. Die schrikken terug van het idee om volledig vegetarisch te worden, want je moet altijd rekening houden met wat je eet, creatieve oplossingen verzinnen om vlees te vervangen en anders vleesvervangers kopen die veel duurder zijn dan kiloknallers. Maar stel nou dat driekwart van de mensen erin zou slagen om het vlees minstens drie dagen per week te laten voor wat het is, zou dat echt totaal geen effect hebben? Zou dat echt niet opwegen tegen die kwart van de bevolking (ruwweg, ik heb de cijfers hier niet) die het vlees volledig laten staan? Ik geloof dat wat ik en de andere flexitariërs doen zeker wel effect heeft, niet alleen voor wereldverbetering, maar ook voor onze gezondheid. En ja, het raakt me dus best wel dat mensen er zo laconiek over denken en niet zien waarom ze er rekening mee moeten houden, gezien ik een ‘nep vegetariër’ ben.

Foto van de wraptaart

De wraptaart: een bijzonder gerechtje

“Wat eten we vanavond?”, vroeg ik aan mijn moeder terwijl ik op de bank plofte na een lange schooldag.
“Wraptaart”, zei mijn moeder. Eerst dacht ik dat ze een grapje maakte. Wraptaart, ja hoor. En hoe moest die er uitzien dan? Een taartbodem van wraps, met daar bovenop een smakelijk mengsel van fruit en slagroom of zoiets? Nou lekker hoor, jammie jammie. Gelukkig kwam ik er al snel achter dat het totaal niet leek op wat ik dacht. Als ik een gerecht moet noemen waar het nog het meest op lijkt, denk ik dat het wel iets weg heeft van lasagne, maar dan in een taartvorm.

Inmiddels zijn we vijf jaar verder en is het recept erg populair bij familie en vrienden. Volgens mijn moeder is het een makkelijk, lekker en gezond gerecht en ik geef haar daar helemaal gelijk in. Zelf heb ik de wraptaart nog niet gemaakt, omdat mijn kookkunst nog niet echt verder komt dan het rullen van gehakt, het koken van pasta/rijst en het snijden van groenten. Maar ach, gewoon door oefenen, dan komt die wraptaart van zelf wel een keer op tafel.

Benieuwd geworden naar de smaak van deze lekkere hartige taart? Hieronder het recept.

Recept Wraptaart

Wat heb je nodig:

Een Pond gehakt, vijf a zes tortila wraps ongeveer zo groot als een appeltaart vorm, een zakje geraspte kaas, een blikje tomatenpuree, twee tomaten, een macaronigroenten pakket, een bakje philadelphia roomkaas of ander merk, zout en peper en een klein beetje sambal

1. Snijd de tomaten in blokjes en zet deze alvast klaar.

2. Rul het gehakt en doe de tomatenpuree, zout, peper en sambal er bij.

3. Vervolgens doe je het macaronipakket en de in blokjes gesneden tomaten erbij.

4. Smeer de eerste wrap in met roomkaas en leg deze in de appeltaart vorm.

5. Doe twee scheppen van het mengsel uit de pan er op, dan de geraspte kaas er over. Dit herhaal je tot je vijf a zes wraps met het mengsel op elkaar hebt liggen.

6. Doe als laatste iets meer geraspte kaas op de bovenste wrap.

7. Zet de taart twintig minuten op 220 graden in de oven.

8. De taart kan daarna zowel warm als koud gegeten worden.

Eet smakelijk!